Techiya twee weken oud

Samen gapen...

Techiya drie weken oud

Techiya vier weken oud

29 Juni 2006

Ai..ai..ai...Eerste prikje.

28 Juli 2006

In dromenland.

15 Augustus 2006

Techiya en haar oom Ahmad

17 September 2006

7 Oktober 2006

Techiya's eerste fruithapje op de verjaardag van oma Mieke.

Peer..mmmm...

4 November 2006

Gelogeerd in Vaassen. Klaar voor vertrek naar Almelo.

December 2006

Een paar maand logeren bij lieve oom Armand en tante Natalie.

4 Januari 2007

24 Februari 2007

Opa en oma Pattipeilohy komen voor het eerst op bezoek

in ons nieuwe huis. Gezellig! Samen spelen met opa.

13 Maart 2007

"Even" luier verschonen is er haast niet meer bij.

Techiya wil niet liggen, maar in beweging blijven.

15 April 2007

Techiya voor het eerst in bad

Waterpokken

Vorige week op visite bij mijn zusje die twee kinderen met waterpokken had. Ach dacht ik dan heeft Techiya het toch ook meteen gehad. Toen het eerste vlekje zich ook daadwerkelijk aankondigde dacht ik: O, nee niet nu. Volgende week wordt ze één jaar. Krijgen we foto's van haar eerste verjaardag met een bevlekt gezicht...Achja wat maakt het uit.

15 APRIL 2005 * 2007

15 April 2007

Met z'n drietjes gevierd. Simpel en speciaal.

Het moest een super lowbudget viering worden. Wat waren we donderdagavond teleurgesteld. Maanden hadden we hier naar uitgekeken, maar het kon allemaal niet doorgaan zoals we hadden gepland. Vrijdag zagen we het weer helemaal zitten, een programmatje gemaakt (jep ik ben soms van de programmatjes en lijstjes ; ) )

Het bijzondere was eigenlijk dat het niet uitmaakte wat we deden, we waren alledrie in een feestelijke stemming. Zo gezellig...Twee hoogtepunten waren met z'n tweetjes Gifts to the Lord en een tekening maken wat de ander mooi vind, mocht van alles zijn.

Gift to the Lord oftewel een kado voor God. Daniël heeft iets bijzonders aan de Heer gegeven en ik heb zelf iets gegeven. Ik vond het wel spannend want eigenlijk heb ik het nog nooit in zo'n klein verband gedaan, met z'n tweetjes. Maar zelfs met z'n tweeen blijft het iets speciaals.

De tekening mocht van alles zijn, maar het moest iets zijn waar de ander van houdt of heel mooi vind. Het geinige was dat we iets het tegenovergestelds hadden getekend. Ik had (geprobeerd) de skyline van een stad te tekenenen grote lijnen, geen details. Daniel tekende op een kinderlijke gedetailleerde manier een boederijlandschap.

Eerlijk gezegd irriteerde ik me regelmatig aan onze verschillen. Maar die dag begon er een lichtje te branden. Toen bedacht ik dat Daniel me leert om met andere ogen te kijken naar dingen die ik lelijk, absoluut niet interessant vind. Daan is echt een lieve, trouwe, gezellige, knappe man, van wie ik echt veel houdt. Heb nu al zin om ons driejarig huwelijk samen te vieren...

hahaha..ik stop hier maar voordat ik helemaal op mijn roze wolk wegzweef...

Saampjes

Twee jaar geleden rond deze tijd was ik in Almelo en mijn verloofde in Assen.
Mijn verloofde moest nog een paar dagen werken, ik had al verlof.
Vier dagen later beloofden we elkaar trouw...

Die bijzondere dag in ons leven twee jaar geleden gaan we dit weekend saampjes vieren...

p.s. we hebben nog niet besloten wat we gaan doen...tips zijn welkom : )

www.arnoldwinnie.com

Lo·ya·li·teit (de ~ (v.))

Het begint steeds meer een zwakte te worden...loyaal zijn...

Ik stuur een verjaardagskaart een maand te laat.
Ik vergeet een verjaardag van een v.i.p. in mijn leven.
Ik beloof iemand een kraamkado en geef dat na een ikweetniethoeveel weken pas.
Vandaag de klapper op de vuurpijl:

Vrienden van ons verhuizen naar Rwanda. Dat betekent dat ik hun over een paar jaar pas weer zie of misschien wel nooit meer...

Ik verwar de data van hun vertrek. Vanochtend bel ik om een afspraak te maken. ZIJN ZE AL VERTROKKEN!!!!!!!!!!!! Toen ik het hoorde vanmorgen moest ik echt een paar traantjes laten...

Tijd om mezelf eens goed aan te pakken.

ISN'T SHE LOVELY

Gratis

Ik begin een beetje verslaafd te raken aan Markplaats. Heb ontdekt dat er ook heel veel gratis aangeboden wordt. Hihihi..uhummm...de nederlandse kant in me...?....

Nu was ik wel door een meneer in Capelle enorm blij gemaakt, maar een dag daarna ook zeer teleurgesteld. Hij had namelijk zo'n leuk goed driewielertje met duwstang voor niks, noppes aangeboden. Ik mijn moed verzamelt en gebeld. Afgesproken dat ik een oom zou vragen om dat gratis leuke ding op te halen en meneer te Capelle terug te bellen.

Leek mij handiger dat mijn oom hem terug zou bellen, zodat zij meteen een afspraak konden maken. De volgende dag belde mijn geliefde oom me terug met de treurige mededeling. Dat de meneer te Capelle dat stomme driewielertje met duwstang voor 5 eurootjes had verkocht.

Had ik die vorige avond nog tegen Daniel gezegd. Ik zie dit echt als een kado van God! Want ik wilde heel graag zo'n driewieler voor Techiya (en voor mezelf).

God gaf me geen driewieler, maar wel een teachable moment (leermoment). Ik zal jullie wel niet vermoeien met de lessen, die ik denk eruit te halen. Ik ga lekker door met etalage kijken op marktplaats, heb geboden op een fietsstoeltje voor Techiya en een fiets voor Daniël, allemaal natuurlijk voor bijna niks. Nu goed communiceren met de aanbieder, want voor meer marktplaats teachable moments bedank ik natuurlijk voor.

Driewieler....Aanbieding Bart Smit : )

Dozen vol herinneringen

Onze logeerkamertje begon steeds meer op een vreselijke opslagruimte te lijken. Alles wat geen plek had, alles wat we misschien ooit nog eens kunnen gebruiken, alles wat zonde is om weg te gooien, alles wat emotionele waarde heeft, was zogenaamd geschikt om in de logeerkamer te dumpen. Gisteren had ik wel even zin om het kamertje in zijn roeping te herstellen.

Wel even lastig, want je moet een begin zien te vinden. Het liefst begin ik dan met de deur weer gauw dicht doen. Gelukkig wint "zin" van "wanhoop". Dus ik begin met de eerste doos, die het dichtst bij de deur staat. Maar dannnn....

Dan kom ik dat koffertje tegen, met al die oude leuke brieven en kaarten. Ik besluit om de papierstapel door te lopen, want zeker de helft kan best weg. Daar zit ik, gehurkt op de grond. Een glimlach...een zucht...die goede oude tijd. Met pijn in mijn hart gooi ik dan toch die verjaardagskaart van tig (ja zo oud ben ik al) jaar geleden en die inhoudloze brief van een vriendinnetje van mijn tienertijd weg.

Techiya wordt wakker en laat horen dat ze graag uit bed wil. Ik verlaat memorylane en gooi een derde van mijn bewaarde post over de afgelopen jaren weg. Met Techiya op mijn arm en allerlei mensen van vroeger in gedachten, loop ik langs het kamertje en ben toch een beetje trots op mezelf dat ik de klus geklaard heb. Alhoewel, geklaard? Er staan nog ongeveer vier dozen vol met herinneringen...

Kreten vorige week

Daan!!!!! Ze staat los!!!!!!!

Kijk...kijk..ze staat...!!!!!!!!

Ze stond wel 10 sec.!!!!!!!!

..en toen...ging ze zonder zich aan iets

op te trekken, staan!!!!

(natuurlijk ben ik altijd te laat om daar een fotootje van te schieten, daarom een leuke zittende foto)

Almelose Eendjes

Mooi weer, wat brood mee, op zoek naar EENDJES.

Tijdens het wandelen bracht ik Techiya (en mezelf) in de stemming, door telkens te roepen: Eendjes, Eendjes...we hebben eten voor jullie...

Ja! Twee eendjes in het water...snel met de wandelwagen door het gras, dichterbij het water. Dat moet ik geen enkel probleem opleveren met ons wandelwagenbanden geschikt voor bos. Wat wel een uitdaging was om de hondenuitwerpselen te ontwijken.

Ik tover de korsten en kapjes te voorschijn. Werp zover ik kan het brood vlakbij de eendjes. Wat zullen de eendjes toch blij en dankbaar zijn. Maar nee, hoor alsof onze korsten en kapjes niet goed genoeg waren zwemmen ze de andere kant op. Uh...?....

Vroeger in mijn tijd in ons prachtig Rijssens parkje kwamen ze juist met z'n allen op het brood af. Bij aankomst zag je maar een paar eendjes, na enkele korsten en kapjes op de grond geworpen te hebben, zwommen opeens alle eendjes van Nederland voor je voeten.

Teleurgesteld droop ik af met mijn korstjes en kapjes...Vreemde vogels...Almelose Eendjes...

Preek II

Het blijft me deze week bezighouden:
God is een God van zegen. Het is zijn hart om ons te zegenen.
We zijn geroepen om zegen te beerven. God wil dat we in de volheid van Zijn zegen leven.

Een tip in de preek: Zegen jezelf als je 's ochtends wakker wordt. Gods woord staat vol met zegeningen en beloftes over ons leven. Er gaat kracht uit van Gods woord. Gods woord is scheppend, machtig...

Ik heb me voorgenomen om dit in de praktijk te beoefenen. Hoop dit lang, voor aaaaaaaaalllltijd vol te houden...

Preek

De preek ging over:

Gezegend worden, een zegen zijn

Teleurgesteld...opgelucht...

Is teleurgesteld een antoniem* van opgelucht....?
Maar goed. Deze twee emoties gingen wel door me heen toen ik afgelopen woensdag hoorde dat ik voorlopig niet hoef te werken. Degene die ik verving was veeeel eerder hersteld dan werd verwacht.

Ik wist niet of ik wel of niet blij moest zijn. Want ik dacht dat het een zegen van de Heer was. Of wilde de Heer mij het volgende leren; bewuster genieten van de vrije planning voor de dag voor Techiya en mijzelf. Mag zelf mijn agenda invullen. Hoef me niet aan werktijden te houden.


* an·to·niem1 (het ~, ~en)
1 woord met tegengestelde betekenis van opgelucht?

Owjah...heb vandaag een goede goede preek gehoord, veel geleerd weer. Het leven met God is toch echt niet saai mensen!!!

Lachen of huilen

Regen van zegen

Vandaag wonen we drie weken en een paar dagen op onze nieuwe adres. Ik denk ongeveer twee jaar geleden bad iemand voor mij en ze vertelde dat ze aan een bepaald lied moest denken. Dat regen van zegen over ons zou komen. De afgelopen drie weken heeft het weer aardig geregend.

Wekelijks hoorden we een aantal keer de vraag: Hebben jullie nog wat nodig? Van lieve vrienden mochten we winkelen in de Ikea. Daar mochten we een tv meubel uitkiezen en bijzettafeltjes. Andere vrienden schonken ons hun oude eettafel met stoelen, kacheltjes. Ook de oudbewoonster van ons nieuwe huis, heeft veel bruikbare spullen laten staan, hangen, zitten.

Ik kampte maanden met een onbeantwoord gebed. Natuurlijk kon ik zelf de beslissing ook nemen, zonder te wachten op antwoord van mijn Hemelse Vader, maar ik wilde graag zijn mening, zijn hart, zijn advies horen. Wijze mensen om me heen had ik al geraadpleegd. Mijn vraag was: Heer, moet ik bij Techiya thuisblijven of is het ok om te gaan werken?

Omdat ik nog niet echt antwoord van de Heer had, nam ik me voor niet te gaan werken en voor Techiya te zorgen, tenzij we de eindjes niet meer aan elkaar konden vastknopen. Hier had ik vrede mee, dacht ik. Maar eigenlijk was ik ontzettend teleurgesteld dat ik Gods antwoordde niet verstond. Want we kwamen de afgelopen tijd wel telkens op een punt dat ik dacht; ik moet toch echt een baantje vinden.

Vorige week (pas) op een ochtend vertelde ik God over mijn teleurstelling en dat ik geen geloof meer had, dat Hij mijn vraag zou beantwoordden. Misschien beter gezegd, dat ik zou horen wat Hij tegen mij zou zeggen. Ik had het losgelaten...

Prompt die zelfde dag beld iemand uit onze kerk. Zoek je werk? vroeg hij. Ik stamelde een vaag antwoor:...uhm ja..nou uh..hoezo? Hij zocht iemand voor 13 uur schoonmaakwerk in de week. Het mooiste van alles is dat ik Techiya mee kan nemen. De eerste twee werkdagen liepen voor geen meter. Techiya vond het maar niks dat ik zo druk bezig was, zonder aandacht te krijgen. Huilen, huilen, huilen...Na het werken was ik gefrustreerd en moe. Hoe kon dit nou. God geeft me dit werk, maar dan loopt het helemaal niet goed met Techiya. Of is dit werk niet door God gegeven?

Ik nam me voor me goed voor te bereiden, zodat het ook voor Techiya prettig zou zijn. Campingbedje mee, eigen dekbedje mee, veeeeel speelgoed mee etc. Vrijdag, de derde ging iets beter. Vandaag heeft ze de hele ochtend geslapen. Ik moest haar zelfs wakker maken om weer mee naar huis te gaan.

Hoe het in het vervolg verder zal gaan weet ik niet. Ik verwacht niet dat het nu altijd makkelijk zal verlopen. We zien wel. Ik houd in mijn achterhoofd, dat Techiya prioriteit is...Zij moet zich op haar gemakje voelen. Elke keer als ik ons kasboekje (jaja...) bijwerk, dan spreek ik uit wat in math staat; maakt u zich geen zorgen over de dag van morgen. maakt u zich geen zorgen over wat gij zult eten, drinken, over waarmede u zich zult kleden...

Het baantje was ook een druppel in de regen van zegen, maar ik moest er zelf wel even slim mee omgaan om die druppel ook als zegen te zien werken...

Super Girl All-Star

ons adres wordt per 1 februari:

Ds. de Geusstraat 20

7603 VJ ALMELO

Handig?

Wat is nu het handigst? vraag ik me telkens af.
Busje huren, boedelbak huren. Wat is groot genoeg?

Er staan nog steeds (shame on me) spullen van mij in Heerde.
Wat is nu het handigst? vraag ik me weer af.
Eerst die spullen op halen en dan naar Vaassen. Of een busje naar Vaassen en met een auto en aanhanger naar Heerde.

Gaan we vrijdag of zaterdag verhuizen. Eigenlijk hebben we al met een paar mensen zaterdag afgesproken. Maar is het niet handiger om vrijdag de spullen te verhuizen.

Ik verwacht geen antwoorden hoor. Maar ik vraag me het gewoon af.

skatje...! : )

VOOR HET EERST NAAR...

Tja, eens moet de eerste keer zijn toch. Of toch eigenlijk niet...

PPFFF WAT EEN DAG

De dag is nog maar net begonnen. Ik moet nu al bijkomen van de gebeurtenissen van de afgelopen paar uurtjes. Dit gebeurde er:

Half acht gaat de wekker. Een lieve stem fluistert in mijn oor; Wil jij even broodjes voor me smeren. Uhmm...heel lief gevraagd maar mijn antwoord luidt: Nee, sorry. Ik vond dat ik een goed excuus had, namelijk gebroken nachten. Techiya is nogal verkouden en is de afgelopen nachten vaak wakker geworden. Haar snotterneus zit nogal dwars blijkbaar. Vanacht was op zich redelijk twee keer maar uit mijn slaap gehaald. De man met de lieve stem reageerde lief...in stilte begaf hij zich naar de badkamer. Al dat lieve gaf me toch enig schuldgevoel, waardoor ik natuurlijk me niet meer lekker kon omdraaien en verder slapen.

Met mijn duffe kop sta ik 6 boterhammen te smeren. Nu ik toch bezig was, konden we ook wel samen ontbijten en ik alle dingen die ik in de loop van de dag voor Techiya nodig zou hebben alvast klaarzetten: melk voor pap, broodje voor de lunch, tussendoortjes, drinken in tuitbeker, luiertas aanvullen, campingbedje in de auto. Ook draai ik gauw even een wasje. Ondertussen was Daan naar het werk en wordt dochterlief wakker. Ze eet met veel gespuug en gesputter haar pap op, terwijl normaal pap er als pap in gaat. De kliederboel irriteert me een beetje. Ik maan mezelf geduld te hebben met onze bijna 9 maanden oud kindje.

De volgende klus is wassen en aankleden van Techiya. Wassen is geen probleem, aankleden een hele strijd. Haar tandenborstel en haarborstel liggen klaar ter afleiding, kan ze lekker mee spelen. Maar vandaag mag het niet baten. Haar rompertje en shirt wil ze vandaag niet aan. We worstelen samen wat en het is me gelukt, ons kindje is aangekleed. Kamer aan kant maken, Techiya in bed. Ik geef haar drie kusje en zeg als altijd, lekker slapen. Ze glimlacht lief en aait me nog over me wang. Alle irritatie verdwijnt dan natuurlijk als sneeuw voor de zon.

Dan bedenk ik dat ik wel even snel naar de apotheek kan en een paar boodschapjes kan doen voor Ahmad zijn verjaardag. Morgen wordt hij achttien en zijn twee oudere zussen (Fitria en ik) hebben beloofd voor hem te koken en eea te regelen. Op het menu staat soto (indonesische soep, erg lekker), dus even naar de toko. Ik vraag aan de kassiere; Kan ik hier pinnen? Eigenlijk een overbodige vraag, want ik had al rondgekeken en geen apparaten gezien die mogelijkheid bood tot die luxe (?). Nee, antwoord hij lachend, we zijn nog wat ouderwets. Ik lach terug en zeg, is toch niet erg ouderwets zijn. In de auto overdenk ik mijn opmerking. Eigenlijk baal ik wel, want ik moet naar de bank rijden, door een omleiding, het woord zegt het al, moet ik een paar extra kilometertjes rijden om de bank te bereiken.

Bij de bank aangekomen, ontdek ik dat mijn lieve man, mij het verkeerde bankpasje mee heeft gegeven. Waar vandaag dus even geen geld op staat. Ook dat nog. Om mijn weg naar de bank niet helemaal nutteloos te laten zijn, besluit ik om naar de apotheek te gaan om een receptje op te halen wat ik later op de dag had gepland, maar nu ook kon doen. Ik doe dat. Met de medicatie in mijn tas loop ik naar de auto, draai mijn sleutel in het contact....niks....NEEEEEEEE....O, Heer geef me alstublieft genade, laat mijn auto starten....klik...is het enige wat ik hoor. Heer alstublief help me...klik...Mijn geloof voor een wonder is kleiner dan een mosterzaadje. (Of helpt de Heer me niet omdat Hij me wat wil leren. Mijn auto beter onderhouden)

Mijn auto staat half op de stoep, half op straat. Op zich niet hinderlijk voor ander verkeer. Toch ben ik bang voor een bekeuring. En daar zit ik natuurlijk niet op te wachten. Ik snel me naar huis, bel de politie. Doe maar een briefje achter de ruiterwisser. Tja, makkelijker gezegd dan gedaan. Techiya ligt boven te slapen en ik ben niet van plan om naar de apotheek te hollen net even te ver. Dan maar de apotheek bellen. Met mijn rare verhaal hang ik aan de telefoon. Gelukkig is de apotheek assistente zo behulpzaam en doet een brief achter de ruiterwisser: deze auto staat hier ivm pech, hulp is onderweg en mijn telefoonnummer. Oja, ik bel ook even de ouderwetse man van de toko, want die zit natuurlijk op mij te wachten met benodigdheden voor soto.

Uitgeteld van mijn belevenissen zit ik op de bank. Een ochtend met Fitria boodschappen doen en koken zit er niet meer in, om dit alles te verwerken plaats ik maar even een blog...pfff wat een dag...

GEBOREN!!!

ons lieve nichtje Norah Wolff is geboren
Jeroen, Patricia en Vera gefeliciteeerd!

OPA GEFELICITEERD - 53 jaar!

Dag, ik ben Deborah

Deze kerst mensen voor het eerst onmoet. Mensen die familie zijn...
Een aantal heten Wattimena, die onmoetten we eerste kerstdag. De volgende dag maakten we kennis met een groep mensen die de naam Schelling dragen.

Leuk jullie ontmoet te hebben.

HYVES

Na uitnodigingen te hebben afgewezen, heb ik afgelopen vrijdag een uitnodiging geaccepteerd van mijn naamgenoot en schoonzusje. Ik heb ook het hyves virus te pakken. Mede hyvers hebben me gewaarschuwd dat het nogal verslavend werkt. Ook kreeg ik de tip om mijn hyves op te pimpen. Wat me nogal tegenhoudt is dat het mij uren kost om iets voor elkaar te krijgen. Alleen al mijn profiel fotootje is al drie keer mislukt. Dat lijkt niks als je het zo leest; Drie keer mislukt. Maar "drie keer mislukt" betekent toch al gauw heel wat minuten. Aangezien mijn lieve dochter, man, zwager en zus een bordje eten willen hebben straks, ga ik niet weer kostbare minuten wijdden aan iets wat al "drie keer" is mislukt.

Maar goed...lieve vriendjes en vriendinnetjes jullie kunnen mij nu ook toevoegen.
Staat stoerder als achter je naam een hoger cijfer dan 10 staat.

Victor Wooten

Budweiser Wassup

Budweiser

Budweiser Wassup

BUDWEISER WASSUP ORIGINAL + PIZZA GUY

Balen...

Balen internet lag er af...nu zijn we weer connected.
Moet nu film kijken met mijn huisgenoten!

HAAR LEVENSFILOSOFIE

Het leven is een kans, profiteer ervan.
Het leven is mooi, bewonder het.
Het leven is een zegen, beproef het.
Het leven is een droom, verwezenlijk die.
Het leven is een uitdaging, neem die aan.
Het leven is een plicht, vervul die.
Het leven is een spel, speel die.
Het leven is duur, verzorg het.
Het leven is rijkdom, bewaar die.
Het leven is liefde, geniet ervan.
Het leven is een belofte, kom die na.
Het leven is droefheid, overwin die.
Het leven is een lied, zing het.
Het leven is een strijd, aanvaard die.
Het leven is een tragedie, zie die onder ogen.
Het leven is geluk, maak het.
Het leven is te kostbaar, verwoest het niet.
Het leven is leven, vecht ervoor!

(Bron: Geloof, Hoop, Liefde - Leven en werken van Moeder Theresa)

Feestje

Feestje vandaag. Techiya is voorgesteld aan God en de mensen van de gemeente.

Eerlijk gezegd had ik er niet zo'n grote verwachting van. Even Techiya aan de gemeente laten zien, daarna gaat oom Henk even bidden. En klaar...Techiya is opgedragen. Het was bijzonder. Door mensen heen liet God weer zijn grote liefde zien. Door mensen heen zegende God Techiya, Daniel en mijzelf. Door mensen heen zei God tegen ons; Jullie zijn speciaal...

Ja, ik voelde me vandaag speciaal. Wat een rijkdom om een kind van God te mogen zijn.

En Techiya...ons lieve schat had gisteren en vanochtend nog 39,4 graden (de hele week was ze ziekjes) koorts. Even twijfelden we of het 'opdragen' wel door moest gaan. Maar na het 'opdragen' is Techiya met haar papa lekker aan de wandel gegaan en heerlijk gerust in haar kinderwagenwieg.

Mijn lieve (schoon)zussen hebben ons wederom flink geholpen met versieren, koken, afwassen, bedienen. Usi2 dn adik2 terima kasih!!!! En papa Henk!!! Super lekker gekookt.....Gisteren en vandaag zich voor meer dan 100% ingezet om onze gasten te voorzien van heerlijke rijsttafel. Pa, het was lekkerrrrrrrr....Dankjewel!!!!

Meer foto's van de dienst te zien op:
http://www.fotokijken.nl/banier/2006/opdragen119-11-06/index.htm

Eddy en Jennifer

Hallo hier even een post van mij Daniël.

Ik wil graag een cd bij jullie van harte aanbevelen, namelijk die van Eddy en Jennifer

Het is echt een te gekke Nederlandstalige cd met heel veel passie voor Jezus.

Ik heb het voorrecht gehad om samen met hun op te treden in Almelo en ik moet zeggen het was een groot succes zie :

http://www.gospelgroepen.nl/nieuws/eddy-jennifer-presenteren-cd-de-banier-te-almelo.html

Groetjes Daniel

NIETS DOEN??

Mijn gebed was: Heer, wat mag ik nu voor u doen?
Zijn antwoord was: Je mag even "zijn". Je hoeft niets te doen...

Mijn gebed was: Heer, zeg mij toch wat mag ik voor u doen?
Zijn antwoord was: Je hoeft niets te doen...

Mijn gebed was: Heer, hoort u mij wel...houdt u nog wel van mij? Wat moet ik voor u doen?!?
Zijn antwoord was: Niets, je hoeft niets te doen...

Mijn gebed was: Heer spreek toch...hier ben ik....ik wil wat doen? Wat kan ik doen...
Zijn antwoord was: Niets, doe niets...
Mijn gebed was: Niets...?


Mijn gebed is: Heer, hier ben ik...ik wil zijn...

BOODSCHAPPEN DOEN

ONDER DE INDRUK

Nooit meer heeft Israel een profeet gekend als Mozes, met wie de Heer zo vertrouwelijk omging. Door zijn toedoen heeft de Heer in Egypte tekenen en wonderen laten zien aan de farao en zijn onderdanen, aan heel zijn land.

Zie Deuteronium 34:10

BEETJE JARIG!!!

Mijn mama zegt dat ik vandaag een beetje jarig ben. Ik ben nu precies 6 maanden oud!
Van opa en oma Vaassen en tante Iene heb ik zelfs daarom een kaartje gekregen.

SPECIAAL VOOR ........

OPA EN OMA VAASSEN EN BADHOEVEDORP




Test of ik al groot genoeg ben voor de buggy. Papa en mama denken dat ik de buggy leuker vind omdat ik dan meer kan zien. Ik vind het super, maar nu wil ik ook alles zien en niet in slaap vallen. Dus toen we afgelopen zondag in Artis waren met oude bekenden van mama uit Rijssen (reunietje) heb ik bijna de hele dag niet geslapen.




We hadden een herfsttour. Lekker goedkoop reizen met de trein en ook nog 1e klas.
Een hele goede vriendin van mama was er ook, tante Tia. Het was een beetje frisjes die dag, daarom moest ik een muts op die dag. Uhumm...staat wel grappig toch? De vissen vond ik het mooist. Eerlijk gezegd heb ik de rest van de bewoners van Artis niet gezien, spelen met de touwtjes van mama's jas en gedragen worden door andere tantes trok meer mijn aandacht.
















Opa's en oma's dit was even speciaal voor jullie, omdat ik jullie al een poosje niet heb gezien.

Love you all,
Techiya

GEEN ZIN

Nu ik mijn vorige post terug lees heb ik eigenlijk geen zin om een serie te maken over herinneringen over de Ruiterakker 92.
De keuken moet nog opgeruimd worden. Maar ik heb geen zin.
Ook moet ik nu een mailtje naar twee mensen sturen. Maar ik heb geen zin.
Ken je dat...dat je even nergens geen zin in hebt. Behalve in doelloos internetten...

Maaarrrr ik ga het nu allemaal toch even direct doen. Dan kan ik straks zonder schuldgevoelens relaxen...

LEEG HUIS

Stonden we vanmorgen vroeg in een leeg huis: Ruiterakker 92.
Ons eerste huisje...

Om me heen kijkend kwam de ene herinnering na de andere boven.
Wat hebben we veel leuke dingen beleefd in ons eerste huisje.

Mijn broertje leerde me nieuwe term..."memory lane".

Misschien wordt dat wel het thema van de komende tijd voor deze blog.
Een wandeling door > Memory Lane

Ons meissie

Ons meissie is zo lief!
Wil niet meer liggend spelen, maar zittend!
Draait zich op ons bed, linksom op haar buik.
Begint dan hard te gillen. Wil weer zitten of nog eens draaien, altijd linksom.
Maakt beginnende kruipbewegingen. En wel zo, ligt op haar buik, dan hoofd
op bed, duim in de mond, duwt zich naar voren met haar kleine beentjes.

Ons meissie...zo schattig!!! Love her!!!

VERHUIST

Vorige week maandag zijn we verhuist! Naar Almelo.
Nieuw adres: Ambtstraat 63, 7605 EP ALMELO