Wat ik 10 jaar geleden niet had kunnen bedenken....

Rond 6 september 1997 had ik voor het eerst een gesprekje met mijn moeder over mijn "echte vader". Voordat ik bij mijn moeder was, oefende ik de openingszin telkens. Mama, wat gebeurde er twintig jaar geleden rond deze tijd?

Onlangs werd ik dertig. Een toch wel belangrijke gebeurtenis vind plaats; Mijn pleegvader, pleegzussen en aanhang ontmoeten mijn "echte vader" en zijn lieve vrouw. Het was heel gezellig. Zo gewoon eigenlijk, maar ook héél bijzonder.

Toegeven

Toegeven = concessies doen, een veer moeten laten, inschikken, water bij de wijn doen (VanDale)

ik: "Techiya nog ééén hap...."
Techiya met haar geinige intonatie: "Nee..."
ik, iets geïrriteerd na een paar herhalingen: "Techiya, jawel happen!!!"
Techiya: "Nee...(en draait haar hoofd weg)"
ik: "Dan niet..."

En zo gaat het meerdere malen per dag op allerlei gebied.

Maar ook heb ik na maandenlang vol te hebben gehouden, moet inschikken. De computer staat dan toch beneden. We hadden een computer/logeer/rommelkamer, maar dat moet een mooi babykamertje worden. Dus eerst had ik bedacht om de computer dan op onze slaapkamer te zetten, maar daar moet de eerste maanden van ons tweede kindje, zijn of haar wiegje staan.
Dus nu zit ik beneden. Eigenlijk ook wel weer gezellig hoor.

Nu nog uitvinden wanneer wel of niet ik een veer moet laten (ik ken deze uitdrukking eerlijk gezegd niet, weet dus ook niet of ik um zo goed gebruik).

Een maand

Wat er het afgelopen maand allemaal is gebeurd?

- ben oppasmama geworden van drie kinderen

- heb een schoonmaakbaantje 1dag in de week

- ben dertig geworden!!!

- ons meisje kan al een heleboel woordjes zeggen; neus, oor, oog, banaan, appel, ik ook, woef (is hondje natuurlijk), boe (koe), boven. Al deze woordjes met haar eigen unieke uitspraak. Heel leuk!! Oja, en ze kan ook Daniel zeggen.

- ons meisje begrijpt al een heleboel. Naar boven, in bad, t.v. kijken, naar buiten, eten, bidden (vouwt ze haar handjes). Misschien is dit alles voor jou heel gewoon, maar voor mij zoooo bijzonder!!

- Daniel is van baan veranderd. Nog in training bij de kpn. Vandaag moet hij z'n laatste toets maken en dan mag hij aan de slag.

- Enn!! Voor degene die het nog niet weten. We zijn zwanger van ons tweede kindje. De 27e hebben we onze tweede controlle alweer. Begin maand is de uitgerekende datum.

- Dit alles is wat me nu te binnen schiet. Nu ik m'n draai weer heb gevonden, zal ik denk ik weer meer bloggen. Denk ik...

WHAHAHA...

"Boor, die man...als hij in het engels zingt. Mooooi!
Ik kreeg er gewoon kippevel van en tranen in mijn oren..."

Ik kijk hem aan en denk: Wat zegt ie nou...in mijn OREN...
WHAHAHAHAHAHAAAAAAAAAAAAAHHAAAHAHAAAAA!!!

Hij kijkt me bedenkelijk aan, schudt zijn hoofd en samen liggen we tijd lang in een deuk...

"Heee...wat zie ik daar bij je oor? Een traan??"

Bent u...

Een vraaggesprek met drie buurjongetjes verderop...

Bent u turks? Nee.
Bent u marokaans? Nee.
Bent u aramees? Nee.
Bent u syrisch? Nee.
Bent u irakees? Nee.
Oh...wat dan? Nederlands-Moluks.
Oh...

Bent u katholiek? Nee.
Bent u moslim? Nee.
Oh...wat dan? Christen.
Oh...

doei!!

Afwas

Als de afwas toch eens af was, dan was de afwas af.

Techiya samen met Opa Hans

Techiya vond het maar wat leuk om te logeren bij opa Hans en oma Pauline.

Ze had de tijd van haar leven al die verwennerij.

Lofjoe opa Hans en oma Pauline!!!

Vakantie gehad

Het was dit jaar een geinige vakantie.

Dagje Amsterdam * Weekendje Maastricht * Dagje Dierentuin * Fietsen door Almelo * Kinderboerderij * Verjaardag Daan - 30!!!! * Weekendje Badhoevedorp (klap op de vuurpijl)

Was leuk!!

Kinderboerderij












3 landen punt

Techiya met oma Pauline - Weekendje Badhoevedorp

Marcus Miller

Het was de mooiste avond van zijn leven.

Droom afstrepen

foto uit archief 2002 (ongeveer)

Na al die jaren van trouw fan zijn. Telkens weer een nieuw uitgebrachte cd toevoegen aan zijn collectie. Zal Daniel één van zijn grote "basvoorbeelden" ontmoeten. Marcus Miller!!!!

Gisteren ontvang hij een smsje: Als je meewilt, krijg je van mijn een toegangskaartje. Zijn antwoord was: Moet even met mijn vrouw overleggen.

Och die lieve skat. Zoiets overleg je toch niet, dan zeg je gewoon jah ik wil!! BEDANKT!!!

Misschien wordt ik gezien als de vrouw met de dikke duim, waaronder hij geen kant op kan. Want ik werd door de gulle gever bedankt dat Daniel mee mocht. Tuurlijk dacht ik....

MMM...of ben ik toch...

Maargoed, deze post moest dus vertellen dat Daniel weer iets van zijn dromenlijst kan afstrepen.

Buurjongen Sjonnie

Bung (grote broer) Sjonnie geeft Techiya haar avondeten

Techiya update

op...opa...open... woordjes van nu.

favouriete activiteiten nu; op de bank klimmen. op de bank heen en weer rennen. op de loopwagen zitten of staan (!), bellen, met de little people bus spelen, in de zandbak spelen.

nieuwe ontdekking; ik zit niet goed vast in de kinderstoel, dus als ik niet meer stil wil zitten bij het eten, dan kan ik staan.

nieuwe heldere nonverbale communicatie; bij de voordeur staan en zielig huilen = ik wil naar buiten, klimmen op de kinderwagen = ik wil erin zitten en jij moet me duwen, schoenen pakken bij haar voet neerleggen = ik wil graag schoenen aan, bij ons bed staan en armen in de lucht = til mij op bed ik wil op bed spelen, rennen, vallen enz.

nieuwe look; heleboel krullen, twee kiezen

Weg met die troep

Een tijdje terug heb ik dit boek gelezen.

Nu ben ik helaas alleen met vlagen heel netjes. Ik loop net ons logeerkamertje binnen en zie weer allerlei dingetjes liggen die er niet horen. Op bed ligt bijvoorbeeld de oplader van mijn mobiel, de kinderbijbel van Techiya, een spuitbus tegen muggen (dat is weer een verhaal apart), nog wat wasgoed wat opgevouwen moet worden, een pak luiers van een klein nichtje die hier heeft gelogeerd en dat pak is vergeten, hoesje van een telefoon van iemand die het hier is vergeten (ik ben dus niet de enige die zo vergeetachtig kan zijn) en zo kan ik nog even doorgaan met opnoemen van spullen die of geen eigen plek hebben of niet teruggelegd zijn op hun plek.

Een paar uitspraken van de schrijfster heb ik overgeschreven op een a4 tje en in de w.c. gehangen. Dat was niet zo'n goed idee, want Daniel en een gast dachten dat ik dat a4 tje voor hun had opgehangen en dat was echt niet zo. Echt waar...Het was echt om mezelf aan bepaalde principes te herinneren. Echt!!!

Een daarvan is; Leg de rommel jouw wil. Uiteindelijk heerst de rommel niet over jou, maar heb jij de rommel in de hand.

Daar wil ik dus naar toe. Dat IK HEERS over die rotzooi in mijn huis!!!

Beneden lukt het trouwens al aardig. Meestal heb ik aanrecht leeg, gasfornuis schoon enz..enz.. Nu de bovenverdieping nog!! En m'n auto...(die trouwens weer een beetje stuk is. Volgens mijn zwager en zijn auto freak vriend een kleinigheid. Hun mening helpt me om de auto nog te houden, want je begrijpt natuurlijk wel, dat mijn vertrouwen in mijn wonderauto flink geknakt is de laatste maanden.).

************************************************************************************
Weg met die troep! (van Donna Smallin)


We hebben ze allemaal in onze kenissenkring: mensen bij het thuis steeds een bende is. Voor al deze onverbeterlijke rommelkonten biedt dit boekje, vol simpele en praktische tips om rommel uit te bannen, uitkomst. Wie wil ontsnappen aan de chaos van zijn of haar rommelige bestaan kan met Donna Smallins zevenstappen plan prima uit de voeten:

1 Beoordeel je situatie (durf de waarheid onder ogen te zien).

2 Plan je succes (pep jezelf en je huisgenoten op).

3 Maak je last lichter (weg met die troep).

4 Organiseer je omgeving (alles heeft zijn eigen plekje)

5 Knap rommelige plekken op (stem je woning en je spullen af op het leven dat je wilt leiden).

6 Gebruik systemen om het leven simpel te houden (werk slimmer, niet harder).

7 Ban rommel voor altijd uit je leven (eindelijk tijd om dingen te doen die je leuk vind).

Begin vandaag en houd het vol. En wees geduldig: het is de moeite waard!

Euro 9,90isbn 97890 6834 181 2 / NUR 740

Iedereen is welkom!!!

Verklaar Moslims de Vrede

Boek aan het lezen; "Verklaar Moslims de Vrede" van Christine A. Mallouhi

Hiep Hiep Hoera!

Tia (rechts) is jarig!!! 29 haar!!!

Mijn lief vriendinnetje. Volgend jaar zijn we 30 jaar maatjes.
Ja, we lagen samen in de box.

We liepen vroeger samen naar school. Van bung Jack moest Tia aan de binnenkant lopen en ik aan de buitenkant, want ik was ouder. Aan de buitenkant langs de straat was immers gevaarlijk.

Is Tia thuis? Bijna elke dag bijelkaar over de vloer. De een de ander helpen met klusjes die we moesten doen. Ik Tia helpen met afdrogen. Tia mij helpen met de tuin harken en de stoep vegen.

Gadverdamme. Toen kreeg Tia voor het eerst op haar donder van haar papa-anie (peetvader), mijn pleegvader. Hij vond dat een grof woord. Oeps, daar schrokken we haar van.

Gezellig logeren bij elkaar. En toen kreeg Tia voor het eerst op haar donder van haar mama-anie, mijn pleegmoeder tante Mandy. We waren samen met Didi te lang aan het giechelen en gillen. Tante Mandy stormde naar boven om ons streng te vermanen, Didi en ik kreeg een kleine tik. We moesten ons best doen om ons lachen in te houden. De deur ging weer dicht, we waren met z'n drietjes en proestten het uit. Tia keek wat pijnlijk. Ja, jullie kregen een tik, maar ze stond wel op mijn voet.

Samen met de bus naar school in Almelo. Samen in 1995 (volgens mij) voor het eerst blijven zitten. Tia bleef zitten in de eerste van de meao, ik in de tweede. Sindsdien allebei goed ons best gedaan, diplomaatje gehaald en aan de slag gegaan.

Elkaar getroost. Beide een belangrijke vrouw in ons leven verloren, onze lieve tante Mandy (mijn pleegmoeder - 1999) en tante Mary (Tia haar moeder - 2002). Te vroeg, veelste vroeg. Wat missen we onze strenge, lieve, gezellige, zorgzame moeders.

Gehuild, gelachen, geruzied, genoten, ons verveeld, gefietst, gestapt, geholpen, gelogeerd, gepraat, gezwommen (en bijna verdronken)...

En toen gingen we werken. Ieder zo meer haar eigen weg. Veel om naar terug te kijken, een hele hoop om naar uit te kijken. We blijven verbonden met elkaar. Tia is één van die personen voor mij; Een vriendin voor het leven!

Klaagmuur

Pffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff

De dag begon eigenlijk heel goed. Gelukkig ín de auto door de regen naar de kerk. Kerkdienst was echt super vond ik. Naar huis. Gezellig eten met kaka Charly en manlief. Hele poos nagetafeld. Maar toen!!!

Toen gingen de mannen weg. Daan was een paar dagen ziek, dus ik gunde het hem van harte om even "uit" te gaan. Nieuwe snufjes bij ka Charly uitproberen, filmpjes kijken en dan nog even naar een vet jazz concert. Ja, ik gunde het hem, maar was ook 'kats' jaloers. Wilde ook wel even de WII (hoe schrijf je dat..de wie van nintendo..jeweetwel) uitproberen, veel overgehoord. Enja, dat gratis super concert met bekende goede jazz muzikanten en het bekende metropol (hoe schrijf je dat) orkest (jeweetwel).

Niet bij de pakken neerzitten, dacht ik toen de mannen uit zicht waren. Ik moest nog een dans voorbereiden voor een vrouwendag 9 juni. Ik heb zo half toegezegd, want heb geen inspratie in dit seizoen van mijn leven voor nieuwe stukken. Degene die me gevraagd had geloof dat de Heer me wel wat zou geven. Kee, dan zoek ik de Heer wel en ga aan de slag. Bid en werk toh!

Achter de pc. allerlei liedjes gedownload. Niet één gevonden. Toen afgedwaald naar blogs van vrienden, van de blogs naar mijn hotmail, van mijn hotmail naar hyves. En daar ben ik te lang blijven hangen, dat ik er nu helemaal gaar van ben. Alle krabbels van allerlei mensen lezen. Nieuwsgierigheid. Hoezo tijdverspilling. Toen aangestoken door de krabbels van anderen aan anderen, dus ook maar zelf even gaan krabbelen. Das wel leuk, want dan krijg je ook weer krabbels terug.

Maar goed, nu ben ik mopperend in een selfpity party verzeild geraakt...o..o..o..wat ben ik zielig!

Heb een super lieve man, die goed voor me zorgt, lief voor me is. Ik heb de knapste dochter : ) van de hele wereld, gezond en gezellig. Lieve familie, leuke vrienden, goede kerk. Ik heb een huis, autootje...En een God die onvoorwaardelijk van me houdt, die genadig, barmhartig en geduldig is voor en met me. Dit laatste schrijvende, komt dit lied in me op:

Who am I that You are mindful of me

That You hear me when I call

Is it true that You are thinking of me

How You love me it's amazing

God Almighty, Lord of Glory

You have called me friend

He calls me friend

Nijijijijijntje, lief klein konijntje...

Tijdje geleden alweer van lieve vrienden een heel mooi kinderstoeltje voor op de fiets gekregen. Techiya en ik genieten nu van onze fietstochtjes. Maar als ik dan naar bijvoorbeeld de markt wilde dan moest ik ons lief meisje dragen of zelf laten lopen. Beide heel leuk en gezellig, niet altijd even praktisch.

Dus ik weer op zoek op marktplaats naar een buggy. Zie ik een geinig nijntje buggy voor bijna niks. Issie niet leuk?

Gisteravond opgehaald, vanmorgen natuurlijk Techiya erin gezet. Al zingend en wijzend naar het nijntje afbeelding:
Nijijijntje, lief klein konijntje. Nijijijijntje, schattig konijntje. Nijijijijntje ...enz...

Dat was niet zo slim. Nu wil ze achterste voren in de knalrode buggy.

Gesloten deur

De deur naar het mooie baantje is gesloten.

Vanochtend natuurlijk meteen mail gecheckt om te kijken of er een reactie was op mijn sollicitatiebrief. En ja...Een mail met de mededeling dat de max. reistijd naar het kantoor 30 minuten mag zijn voor coördinatoren of ik door wil gaan met de sollicitatie, aangezien mijn reistijd 1 uur zal zijn. Nou nee...ik wil voorlopig niet verhuizen.

Wie weet zijn er nog een paar andere deuren om te proberen, als die niet opengaan. Dan sluit ik het hoofdstuk: Wel of niet werken...

Spannend

Lieve mensen,
Ik moet dit toch even met jullie delen. Een minuut geleden heb ik met een bibberend vingertje op "verzend" gedrukt. Ik heb een sollicitatie brief + c.v. gemaild...owwwwwww spannend...

Telkens bleef de twijfel; wel of niet werken. Omdat deze baan me echt super lijkt heb ik erop gesolliciteerd. Ik ben benieuwd of ik vrede in mijn hart krijg over de beslissing om toch te gaan werken.

Misschien is mijn sollicitatie avontuur morgen alweer voorbij...

Kiek'n wat woardt. ; )