Wednesday, July 29, 2009

GEHEIMPJES

Een collega vroeg aan Techiya: Hoe heet jij? Techiya antwoordde niet maar kroop stilletjes steeds dichter tegen me aan. Later wilde ik de situatie aangrijpen om er een 'teachable moment' voor Techiya van te maken. Dat het netjes is om haar naam te noemen als men hier naar vraag. "Maar dat kan niet mama", antwoordde ze op mijn uitleg, "dat is geheim."

Vandaag had ik een mevrouw aan de lijn op mijn werk. Enthousiast en zoekende over een mogelijke uitvinding. Al pratende werd ik toch wel steeds nieuwsgieriger en nieuwsgieriger. Dat noemde ik dus maar even naar mevrouw, wetende dat ze zou zeggen: "Het product moet geheim blijven". Ik ben ontzettend benieuwd hoe haar plan zal uitwerken.

Saturday, July 25, 2009

Mooie meiden


Mooie meiden!!!
Salomé loopt! Zegt appel. Als ze klaar is met eten of wakker is, zegt ze; uit. Verder in haar vocabulaire; Dahag, zitten.
Techiya maakt plannen. Als ze groot is gaat ze alleen op vakantie en alleen naar het zwembad.
Als mama moet overwerken en haar belt om welterusten te zeggen, richt ze zich tot papa en vraagt; Papa, ik heb een idee, zullen we even naar mama's werk gaan?


Friday, July 24, 2009

Overgangsfase

Van allebei thuis naar allebei een baan is best een overgang. We hebben er allebei ongeveer een maandje erop zitten en zijn ontzettend dankbaar en blij met het werk.

Het is toch wel een apart gevoel om geen werk te hebben. Alsof je voor een gebouw staat waar vele mensen een plekje hebben, maar jij mag niet naar binnen. Voor jou is geen plek. Jij staat voor gesloten deur. Af en toe krijg je een melding dat een plaats vrij is gekomen. Jij weet dat jij in staat bent om het werk te verrichten, maar helaas niet de goede brief geschreven, niet de juiste opleiding gevolgd, jouw ervaring voldoet niet. Je blijft voor het gebouw staan, hopende dat op een dag ook jij 'mee mag doen'.

Opeens is daar iemand die zegt; Kom binnen...
Geweldig!!! Echt geweldig!!!

Het wachten op zich lijkt tijdverspilling, maar het wachten heeft ons gekneed, gevormd. Ons dankbaar gemaakt voor de kleine dingen. Ons laten zien dat er wel degelijk mensen zijn, die om zich heen kijken en een helpende hand bieden. Ons geleerd dat Hij zeker wel voor ons zorgt en Zijn woord ja en amen is.






Thursday, June 25, 2009

Ook drie dagen


Heeft Daniel ook drie dagen werk!
Daniel heeft ook een baan. Het is even afwachten hoe een en ander verder zal ontwikkelen...spannend...spannend...spannend....

Een heel ander leven hebben we nu zeg.

Wednesday, June 10, 2009

aant woark

Opeens ben ik weer aan het werk na drie jaar. Drie daagjes in de week. Erg leuk!
Ik heb een contract voor drie maanden tot eind augustus onder de pannen. (uhm staat drie ergens symbolisch voor??? wie weet dat??)

Dacht ik dat ik thuis onmisbaar was. Helemaal niet. Papa en de meisjes hebben het leuk met elkaar. Iemand vroeg aan Techiya; Wat heb je gisteren gedaan toen mama aan het werk was. Wijs antwoord van Techiya; met Papa op Salome gepast. : )

Wednesday, June 03, 2009

Dans

Het was niet zomaar. Het was speciaal. Heel speciaal.
Samen gedanst op een Praise-avond in Rijssen. De dans was samen met mijn lieve zus Fitria en moeder Mieke!
Het lied ging over 2 kronieken 7:14 als mijn volk waarover mijn naam is uitgeroepen, zich verootmoedigt en bidt en mijn aangezicht zoekt en zich bekeert van zijn boze wegen, dan zal ik uit de hemel horen en hun zonde vergeven en hun land herstellen.
Het was gewoon bijzonder om mijn moeder en mijn zusje te zien dansen. Drie jaar geleden duwde ik mijn moeder nog door de stad in een rolstoel omdat ze niet te lang kon lopen. Die avond kon ze dansen (ze kan al een tijdje grotere afstanden lopen). En mijn zusje die het afgelopen jaar door een diep diep dal is gegaan, maar ontdekt heeft dat God haar Helper is. Hun leven getuigt van de tekst dat God Zijn land, kinderen, wil herstellen.


Leuk filmpje. Je moet wel een beetje turen, is een beetje donker opgenomen. Techiya vond het ook leuk om te dansen en heeft af en toe hard mee geoefend.

Wednesday, May 20, 2009

BERICHT AAN IENE PIENE

Een blog voor Doreen!!! :P Het is alweer een tijdje geleden, maar met moederdag ben ik super verwend. Ik mocht met m´n zus mee naar de sauna. Heerlijk zo´n dag zweten en zweten...

Wat echt prettig was, dat in de sauna´s en bepaalde ruimte, stilte gewenst was. Er stond zoiets van, alleen stilte geeft echte rust. Moet thuis ook maar zo´n stilte kamer maken.

Doreen, speciaal voor jou de gevraagde foto van mij en mijn zus...hahaha....

Thursday, May 07, 2009

Salomeetje aan het dansen!!!

Al eerder signaleerden we een lostaand dansende Salomé. Om de speciale act te filmen was lastig, want camera aan betekende stoppen met dansen. Toch nog gelukt...een klein fragmentje heel stiekem gefilmd.

Saturday, April 25, 2009

JONGENS AAN DE KANT

Techiya houdt er eigenlijk helemaal niet van om knuffels of poppen in bed te hebben. Vanaf dat ze de knuffels uit haar ledikant kon gooien, deed ze dat trouw elke avond. Al haar schattige pluche vrienden liggen al een hele tijd met z'n allen in een mand.

Vanavond moesten opeens een aantal knuffels bij haar in bed en haar lievelingsknuffel. "Wil jij mijn lievelingsknuffel pakken mama?" Ik kijk haar verbaasd aan en vraag me af welke dat is. Omdat ik echt niet weet welke knuffel ze bedoelt, vertel ik haar dat ze zelf maar uhumm haar lievelingsknuffel moet pakken. Ze pakt een grote pop. Ook goed denk ik. Ik zet ze aan haar hoofdeind allemaal netjes op een rij. Nee, niet goed ze moeten natuurlijk ook allemaal liggen. Ze regelt dat zelf wel even. Iedereen ligt goed, nu kan ze zelf ook eindelijk gaan liggen, dan kijkt ze naar de knuffels/poppen: "Ik heb geen plek meer. JONGENS AAN DE KANT!" Ik lach, ren naar beneden en maak nog even een foto. Dat vond de bijna driejarige wel geinig en doet vrolijk mee aan de fotosessie...




Friday, April 24, 2009

Salomé samen met tante Rebekka!




Monday, April 20, 2009

Voordelen

Voordelen;

Vorige week vrijdagochtend belde Marieke. Ga je mee hardlopen? JA...Even overleggen met manlief. Sportkleding aan en rennen maar.
Let jij even op de kinderen, ruim ik even de kast op van Salomé.
Doe jij even de boodschappen met Techiya, maak ik beneden schoon.
Ga jij alvast naar Van Kaam (ons oppasgezin), pak ik de koffers snel in.

Het gemak van Daniëls werkeloos zijn. Ik zal maar niet beginnen met de nadelen opnoemen.


Friday, April 10, 2009

VIA DOLORASA

Psalm 62:1 My soul finds rest in God alone; my salvation comes from HIM

Sunday, April 05, 2009

Een post met bloemetjes


Een post met bloemetjes .....Zomaar...voor tante Fien met wie ik heel even een leuk gesprekje had vandaag : )
En voor tante Mariana...bij wie ik samen met Daan en de meiden ga logeren aankomend weekend. En bij oom Samuel, Ruchama, Channiël natuurlijk. : )
Ook nog even speciaal voor Didi. Love you!

Wednesday, April 01, 2009

Mooi

'k Kwam dit lied tegen op de blog van Lydia Leha. Doet me denken aan een bruiloft. Doet me denken aan een bijzondere avond tijdens een Anak2 Raja tour. Doet me denken aan die ene speciale avond tijdens het Da Challenger weekend.

Let everything that isn´t pure in Your sight, Lord Jesus

Be swepted away by Your power, Lord.

I want to stand before You

dressed in the finest linen

holy in purity my lord

Pure and holy giving glory to the King of kings

here before You I adore You praises I will bring

I set my eyes upon You I focus my mind on You

I want to give You oh so much touch me and move my spirit

love me without a limit, oh lord I cry out for Your touch

pure and holy giving glory to the King of kings

here before You I adore You

praises I will bring

Monday, March 30, 2009

Fietsen

Wilde op de fiets naar een vriendin. Dik 40 min. fietsen. Een try out. Want ik wist niet of de meisjes dat wel zolang volhouden in de fietskar. Broodjes, drinken en koekjes mee. Moet lukken. Ben Almelo nog niet eens uit en m'n ketting ligt eraf. Wat voelde ik me zielig; waarom zit het mij ALTIJD tegen (kan er nu wel om lachen hoor). Chagerijnig op God (help me toch!), op gemeente Almelo (doe wat aan die ontzettend hobbelige fietspaden) en op mezelf (ik en mijn stomme ideeën).

Laat die fietstoch maar zitten, op naar de herten. Altijd een succes voor Techiya. Kon ondertussen zelf even afkoelen. Thuis lekkere ommeletjes gebakken. Nog genoten van spelende meisjes in de ons tuintje.



Thursday, March 26, 2009

Vroeg

Ben vroeg wakker vandaag. Aangekleed om naar de ochtendbidstond te gaan. Vergeten de auto staat bij de garage. Was te laat om nog te fietsen. Thuis bidden kan altijd. Kachel aan, fleece deken over mijn schouders. Verschillende mensen en situaties komen in gedachten, daar bid ik dan maar voor. Gaat wat moeizamer dan met een groepje vroeg in de ochtend bidden.

Zeven uur. Ik stop met bidden. Heb tijdens het gebed veel naar buiten door mijn vieze ramen gekeken. Even op internet zoeken naar goede tips voor het wassen van ramen. Een ui in parten in het water beloofd een streeploos resultaat. Ook maar even mijn mail gecheckt.

Twijfelmoment. Zal ik de ramen gaan wassen of wachten totdat de meisjes wakker zijn en gegeten hebben. Ik zit eigenlijk wel lekker hier met het zonnetje in mijn rug. Achter mij hoor ik de graafmachine starten. Het is half acht. Ons uitzicht is deze week drastisch veranderd. Geen dichtgetimmerde huizen meer te zien, maar lucht en bomen. Verbetering.

Heb trouwens ook wat hoofstukken uit Job gelezen. Blijft indrukwekkend. Wat me het meest is bij gebleven is de grootheid van God en het vergankelijke van de mensheid. Ik was al niet zo vrolijk, ben daar ook niet vrolijk van geworden.

Het toepassen van de 'lachpreek' zie eerdere post komt in mijn gedachten. Maar ik wuif het ook snel weg. Heb gewoon geen zin om te lachen. Aan de andere kant heb ik wel genoten van deze niet doorgaanse ochtend. Ik hoor een stemmetje, alhoewel een stemmetje beter gezegd een luide roep: IK BEN WAKKER.

Nou mensen. Een kijkje in mijn ochtend dit keer. Misschien een beetje neerslachtig, maar ik zal er zeker wel voor kiezen om deze dag tot een goede dag te maken. Een goede vrijdag gewenst...en een relaxt weekend!

Monday, March 23, 2009

Onze schuur


Geen schaamte meer
Niet meer chagerijnig mijn fiets pakken
Niet meer afvragen waar ik toch iets moet neerleggen
Niet meer uren zoeken

Onze schuur is opgeruimd...YEAH!
Er kwam zoveel troep uit ons schuurtje dat de buren dachten dat we gingen verhuizen...


Friday, March 06, 2009

Doegg Toyotaatje : (

Claudette reed bijna door het hek, omdat ik vergeten was te zeggen dat de remmen een beetje anders werkten.
Onze grote slaapbank hebben we erin vervoerd. Ik moest wel van Daan helemaal op het laatste plekje van de parkeerplaats staan. Gelukkig geen bekenden hoeven te begroeten.
Een periode met standaarduitrusting in de auto, een hamer, gereden. Voor als we de auto wilden starten. Ook een tijd gekend dat we na werden gekeken, vanwege het geluid dat de auto produceerde. Niet te vergeten, die winter dat ik een kwartier eerder weg moest van huis omdat het starten duurde en duurde. En die zomer dat we af en toe moesten stoppen omdat de tempratuur van de motor veelste warm werd.
Sommigen vroegen zich af hoe wij weekenden weg konden met twee kinderen en de rest wat allemaaaal mee moest.


Ondanks dit alles...heeft ons toyota ons overal veilig naar toe gebracht. Doeg toyotaatje!!!


Thank you LORD : )
én thank you Rick : )

Thursday, February 26, 2009

Lekker lachen

Ik vond het een goede preek van Joel Osteen over "the healing power of laughter". Wat ik vooral heb onthouden en graag wil toepassen. We denken vaak aan vreugde van God aan aanbidding, lofprijs, dankzegging. Hij zei; ga gewoon lachen...lachen om leuke dingen, films, moppen...

"Een vrolijk hart bevordert de genezing, maar een verslagen geest doet het gebeente verdorren…"Spreuken 17:22

Ja..lekker lachuh...

Monday, February 09, 2009

Verrast


VERRASSING!!!! Daar stond hij met een mond vol tanden en wat traantjes in zijn ogen. Het was waar hij op hoopte; samen met o.a z'n broers en zussen en hun en zijn kinderen z'n 60e verjaardag vieren. Hij noemde even de strubbelingen van de afgelopen tien jaar. Er is veel gebeurd, wat mij in eerste instantie een dubbel gevoel gaf om zijn verjaardag zo te vieren.


Maar die middag overheerste het gevoel dat ik blij was dat we door middel van het feest konden zeggen; 'k blijf om je geven...je zult altijd belangrijk voor me zijn.